Łazienka z drewnem: bambus, rattan i wiklina obok ceramiki

Biała ceramika, szara płytka, chromowana bateria. Wystarczy do tego wstawić wiklinowy kosz na pranie i łazienka przestaje wyglądać jak sala zabiegowa. Ciepły materiał robi tu więcej niż nowy kolor fugi, bo zmienia temperaturę całego wnętrza, a kosztuje ułamek remontu.

Zostaje pytanie, jak w praktyce znosi wilgoć łazienka z drewnem, skoro para skrapla się w niej co wieczór. Poniżej tłumaczymy, czym różnią się drewno, bambus, rattan, wiklina i hiacynt wodny, gdzie każdy z nich wytrzyma wilgoć, a gdzie się podda, i jak zacząć od jednego przedmiotu zamiast od generalnego remontu.

W skrócie

Dlaczego ciepły materiał zmienia odbiór łazienki

Ceramika, szkło i chrom mają jedną wspólną cechę: gładką, zimną powierzchnię, która odbija światło punktowo i wygląda tak samo w każdym miejscu. Plecionka i słoje drewna działają odwrotnie, bo rozpraszają światło i pokazują nieregularny rysunek. Oko odczytuje to jako miękkość, i dlatego łazienka z drewnem wydaje się przytulniejsza od takiej samej łazienki z samym połyskiem.

Największą zmianę zauważysz przy dużych, jednolitych płaszczyznach. W pomieszczeniu wyłożonym szarą płytką od podłogi po sufit wystarczy jeden kosz wiklinowy, drewniana półka i bawełniany dywanik, żeby wnętrze przestało przypominać gabinet zabiegowy. Nie musisz kuć płytek ani wymieniać mebli, wystarczą dwa, trzy przedmioty ustawione w widocznym miejscu.

Kosz sprawdza się w tej roli najlepiej, bo jest duży, stoi na podłodze i widać go od progu, a przy okazji chowa pranie. Modele z wikliny, bambusa i hiacyntu zebraliśmy w kategorii kosze.

Zobacz pełną ofertę: kosze ›

Bambus, rattan, wiklina, hiacynt: cztery różne surowce

W sklepach te nazwy bywają używane wymiennie, choć opisują rośliny z zupełnie innych rodzin. Bambus należy do traw i w środku jest pusty, przez co daje sztywne, lekkie elementy. Rattan pochodzi z pnącej palmy z rodzaju Calamus, a jego pęd wypełniają włókna, dlatego po podgrzaniu paruje się go i wygina w łuki. Wiklina to witki wierzby, czyli surowiec europejski i najtańszy z całej czwórki. Hiacynt wodny plecie się z suszonych łodyg rośliny wodnej z Ameryki Południowej, tej samej, która w ciepłym klimacie zarasta zbiorniki i trafiła na unijną listę gatunków inwazyjnych.

Dla kupującego liczy się jedno: jak plecionka znosi wilgoć. Reszta to kwestia gustu i ceny. Poniższa tabela porządkuje to, co widać dopiero po kilku miesiącach używania.

Osobna kategoria to lite drewno, z którego robi się blaty, taborety i fronty szafek. Tu najwyżej ceni się teak, bo jego twardziel zawiera naturalne oleje i śladowo krzemionkę, które utrudniają wodzie wnikanie w głąb. Odporny nie znaczy jednak wodoodporny: teak też trzeba wycierać i odnawiać, tylko wybacza więcej niż sosna.

Drewno w łazience bez strachu o pleśń

Pleśń nie bierze się z samego drewna, tylko z wody, która nie ma jak odparować. Zarodniki potrzebują wilgotnego podłoża utrzymanego przez wiele godzin, a wilgotność powyżej 70 procent utrzymująca się przez większą część dnia daje im idealne warunki. Krótki skok do 80 procent po prysznicu jest normalny, problem zaczyna się wtedy, gdy łazienka nie wraca do 40 do 60 procent w ciągu godziny.

Dlatego drewno w łazience zaczyna się od wentylacji, a nie od wyboru gatunku. Przepisy wymagają dla łazienki wymiany co najmniej 50 m³ powietrza na godzinę, a żeby ten strumień w ogóle powstał, powietrze musi mieć którędy napłynąć: przez podcięte skrzydło drzwi albo kratkę nawiewną. Zaklejona krata wentylacyjna i szczelne drzwi to najczęstszy powód, dla którego kosz zaczyna pachnieć stęchlizną.

Od czego zacząć: meble, kosze, drobiazgi

Najmniej ryzykowny start to przedmioty, które w razie czego przestawisz albo wyniesiesz. Kosz na pranie, taboret przy wannie, drewniana taca na kosmetyki i bawełniany dywanik dają razem wyraźną zmianę, a żaden z nich nie jest przykręcony do ściany. Dopiero gdy sprawdzisz, jak schnie pomieszczenie, warto myśleć o froncie szafki czy blacie pod umywalkę.

Przy zabudowie decyduje wykończenie i odległość od wody. Szafka podumywalkowa z drewnianym frontem przetrwa lata, jeśli stoi poza zasięgiem rozbryzgu i ma sensownie zabezpieczone krawędzie, bo to one chłoną wodę najszybciej. Pełny przegląd korpusów, słupków i szafek znajdziesz w dziale meble łazienkowe.

Zobacz pełną ofertę: meble łazienkowe ›

W samych koszach też jest z czego wybierać. Sztywne, gładkie kosze bambusowe pasują do wnętrz z prostą geometrią i najlepiej znoszą wilgoć. Klasyczne kosze wiklinowe mają cieplejszy, bardziej wiejski charakter i zwykle kosztują najmniej. Grubo pleciony hiacynt daje z kolei miękką, matową fakturę, którą lubi styl boho, a modele z tego surowca zebraliśmy w kategorii kosze z hiacyntu wodnego.

Trzy style, te same materiały

Skandynawski, japoński i boho korzystają z tej samej palety surowców, a wyglądają zupełnie inaczej. Decyduje odcień drewna i to, ile plecionki wpuścisz do wnętrza. Poniżej skrót, który ułatwia trafić w jeden kierunek zamiast mieszać trzy naraz.

Wspólny mianownik jest jeden: naturalny materiał ma być widoczny w kilku punktach, nie w każdym. Gdy drewnem i plecionką pokryjesz wszystko, wnętrze traci kontrast, przez który drewniana łazienka wygląda dobrze na zdjęciach. Ceramika jest w tym układzie potrzebna, bo daje tło.

Najczęstsze błędy

Większość rozczarowań bierze się z kilku powtarzalnych decyzji. Warto je znać, zanim kupisz cokolwiek drewnianego do wilgotnego pomieszczenia.

Najczęściej zadawane pytania

Pomożemy dobrać kosz, szafkę i dodatki

Jeśli chcesz zacząć od jednego przedmiotu, wybierz ten, który widać od progu i który przy okazji coś chowa. Cały wybór modeli z wikliny, bambusa i hiacyntu znajdziesz w dziale kosze.